30/10/2009 - iki dil bir bavul
Sinemaya gidişimiz pek maceralıydı. Kendimizden emince önce Meydan' a gittik. Meydan' da bu film yokmuş meğer. Dedik Capitol' de kesin vardır. Cuup capitole. Aboo orda da yokmuş. Hemen kardeşimi aradım internetten bak dedim nerde var bu film başka. Ataşehir. Hiç gitmediğimiz bir sinema. Azmettik trafik mrafik bulduk ve izledik. Emre Aydın Denizlili bir öğretmen. İlk öğretmenlik görevini uzak bir kürt köyünde yapması, çocuklara türkçe öğretme çabası, yalnızlığı, zor şartlar... Filmdeki çocuklar öyle tatlı, öyle masumlar ki.. Ve de ürkek. Herkes gerçek, herkes kendisi. Öğretmen kürtçe bilmiyor, öğrencilerin çoğu da türkçe bilmiyor. İletişim çabaları hem komik hem acıklı. Zülküf. Öyel tatlı bir bıdık ki. Onun olduğu her sahnede pür dikkattim. Çünkü öyle güzel masum ve ürkek ki. O Zülküf' ün kalemi kemirerek neredeyse yemesi, çocukların bakışları, çamaşır yıkayan çocuklar, taşlarla oynamaları........Birkaç diyalog var mesela öyle kafada kalıcı ki; * Öğretmen diyor ki "dediğimden hiçbi şey anlamıyonuz di mi? anlamıyonuz mu? anlamıyonuz di mi? öyle gülüyonuz zaten. iyi ben de sizi anlamıyom zaten. ee napacaz?"
* Karneleri verirken Öğretmen zülküf e soruyor tatilde kitap okuyacak mısın diye. Öyle rahatça hayır diyor. Öğretmen dayanamıyor yine " ne demek hayır lan" :) *öğretmen çocuğa okutuyor "aile " diyor. Çocuk da " aaale " diye tekrarlıyor. Öğretmen diyorki "senin ailen var mı?" "hayır " diyor bıdık. Öğretmen de kızıyor "nasıl hayır len" Güzel bir belgesel... Onu bunu düşünmeden izledim ve keyif aldım. Ve diyorum ki temiz evlerinden okula giden, bir sürü kalemi defteri olan çocuklara izletmeli bu filmi. Kıymet bilmeleri için. Başka yerlerde başka hayatları görmeleri için.
| 
