Pazartesi, Mayıs 12, 2008 - Clarice Bean

Lauren Child " in yazdığı " Kesinlike Ben , Clarice Bean " adlı kitabı bitirdim haftasonu. Ne lezizdi ama. Çok sevdim. Dört kardeşten biri Clarice. 11 yaşında. Onun anlatımıyla başından geçenler, arkadaşlıkları, okul hayatı, düşünceleri...vs. Kitabın içi öyle çekiciki. Resimler, farklı yazılış şekilleri. Tam benlik bir kitap her yönüyle. Diğer kitaplarını da okumak isterdim.

"Betty' nin ailesi bir çocuğun çok yönlü bir birey olabilmesi için dünyayı görmesinin çok önemli olduğunu söylüyor"

"Tv insanları birçok iyi fikir düşünüyorlar, tüm gün bunu yapıyor olmalılar- düşünüyor, düşünüyorlar. Düşünmek için size para ödendiğini hayal edin. Tv işinde olmayı çok isterdim. Bir sürü iyi fikrim var. Ben durmadan hiç durmadan düşünürüm. Büyük olasılıkla, düşünerek haftada trilyonlar kazanabilirdim."

"Okurken eğlendiğiniz kitaplardan birşeyler öğrenmek inanılmaz, öğrendiğinizi farketmiyorsunuz çünkü eğlenmekle çok meşgulsünüz."

Pazartesi, Mayıs 12, 2008 - rastgele

Yeni bir kategori açtım :) Adı rastgele. Kitapçıda, birinin kütüphanesinde, bir bekleme salonunda veya nerde olursa elime geçen bir kitaptan, dergiden, gazeteden rastgele bir paragraf veya bir cümle alıyorum ve buraya aktarıyorum. Konu değişken. Nasıl :)

Cuma, Mayıs 9, 2008 - ayranmen yok yok Iron Man:)

Pek beğenirim kendilerini.. Robert Downey Jr. Ally Mcbeal' de oynarken başladı hayranlığım. Sonrasında arttı ve Elton John' un " I want love " klibindeki haliyle tavan yaptı :) Bu yüzden de Ayranmen ' e gitmek şart oldu. Ve hayranlağım depreşti. Tez zamanda ekran koruyucusu yapıla :)

İşte kahramanlık filmlerinden biri. Demir adam. Eh işte denecek bir film. Ama Robertım Downeyim Juniorum nefisti :) Gwyneth hanfendiye pek beğenmezdim ama bu kez saçları, yüz ifadesi hoşuma gitti. Filmde müzik iyiydi bence. Ve en keyif aldığımda makine sesleri, robotun oluşurken çıkardığı sesler, parçaların birbirine otururken ki sesleri:) Pek havalı :)

Bir bey düşüncesi almak isterseniz. Hemen en sevdiğim beyden aktarayım. Kendisi klişe bulmuş pek beğenmemiştir. İkincisi gelecektir demiştir ki bu pek de zor bir tahmin değildir:) Kahramanlık filmlerinde seri yapmak pek bir doğallaştı.

Sinemada film izlemek gibisi yok. Keşke sinema upucuz olsa...... 
           

Salı, Mayıs 6, 2008 - Ne biliyoruz ki ????

Epey oluyor izleyeli ama bir türlü yazamamıştım. " What the Bleep Do We Know!? " adlı filmden bahsediyorum. Şu an fazla vaktim olmadığı için uzun uzun fikrimi yazamayacağım. Kimine göre şarlatanlık, kimine göre büyüleyici, kimine göre karmaşık, kimine göre eh işte... Ekşi sözlükte birinin yazdıklarını buraya eklemek istiyorum. Eğer izlediyseniz sizlerin de yorumlarını merak ediyorum.

"  .....filmin vermek istediği mesajlar şu şekilde;

1- hiç kendinizi bir başkasının gözünden izlediniz mi?
2 - kendi içimizde kendimizle ilgili kurduğumuz olumsuz bağlantılar ancak olumsuz şekilde düşünmeye devam edersek mevcudiyetlerini sürdürürler. bu şekilde düşünmemek olumsuz bağlantıları zamanla ortadan kaldırır. kendinizi sevin. kendinizle ilgili olumlu düşünün. ancak kendinizi sever ve kendinizle ilgili olumlu düşünürseniz başkalarına da aynı şekilde yaklaşabilirsiniz. kötü düşünceler bir damla suyun yapısına bile etki ederken, bu düşüncelerin %80'i sudan oluşan vücudumuza etkilerini düşünebiliyor musunuz?
3 - herkes birer yaratıcıdır. öncelikle kendimizi yaratırız. yaşamımızı yaratırız, ilişkilerimizi yaratırız. sabah kalktığımızda günümüz henüz başlamamıştır, onu biz yaratır, nasıl geçeceğine biz karar veririz. yaşamımız da aynı şekildedir, onu biz yaratırız.
4 - kuantum fiziği olasılıklar üzerine kurulmuştur. yaşamımız aslında olasılıklar dünyasıdır.
5 - "yapamayacağım" diye bir şey yoktur. yapamayacağınızı düşünürseniz yapamazsınız ya da yapabileceklerinizi yapmazsınız. geçmişimizi biliriz ama ona müdahale edemeyiz, geleceği bilmeyiz ama onu değiştirebiliriz. geçmişte yapamadıklarımızı yine yapamayacağız diye bir kural yoktur; geleceğimizi değiştirebiliriz, yapmak istediklerimizi gerçekleştirebiliriz.
6 - kişi kendi varoluşunun farkında olmalıdır.
7- içinde yaşadığımız gerçeklik sabit ve değiştirilemez değildir. her yaptığımızın kendimiz, çevremiz ve başkaları üzerinde bir etkisi vardır. yalnız olduğumuzu düşünsek te aslında hiç bir zaman yalnız değiliz.       spectral, 28.12.2006 16:15 ~ 16:24   "

Cuma, Mayıs 2, 2008 - :) (:

:) Boş olan iki saksıma soğan ektim...dört göz bekliyorum yeşil yeşil soğanlarımı..

:) Küçüklüğümde yaptığım gibi bir kaplumbağa taşıdım, bir kaplumbağa sevdim. Nerde mi? Çamlıca da piknik sırasında. Eşimle aldık mamalarımızı, çay dolu kırmızı termosumuzu, gazetemizi, kitabımızı dooru tepeye.. Bize çok yakın zaten.. Harika bir kahvaltı oldu. Kaplumbağa gördüm ve hemen yanına koştum. Çok neşelendim.

:) Haftasonu işyerimdeki klavyemi eve götürdüm. Bir güzel temizledim. Şimdi misler gibi çalışıyorum şirkette.

:) Neutrogena markalı ürünler kullananlar veya bilgisi olanlar yorum yapabilir mi acep ? :)

:( İş arkadaşım izinde iki haftadır. Gerginliğim, yoğunluğum had safhada :(

:) Heralde bilgisayar, çok okuma yüzünden gözlerimin altları kötüleşti :( çok moralim bozuluyor. Ne kullansam bilemiyorum yada ne yapsam...

:) Dergi karıştırmaya bayılırım. Beğendiğim yerlerini keserim falan. Beni çok mutlu eder dergi okumak. Sağolsun bir arkadaşım evindeki dergilerini bana verdi. Çoook sevindim. Haftasonu dergi partisi yapacağım kendime.

:) Gary Chapman' ın " Evliliğin Dört Mevsimi " adlı kitabını okudum. Evlilikler, ilişkiler açısından bence çok faydalı bir kitap. Tavsiye ederim.

:) C l a r i c e  B e a n  Kesinlikle Ben adlı kitabı aldım. Merak ediyorum. Lauren Child' in kitabı. Çocuk kitabı sanırım. Ama çok eğlenceliye benziyor. Bana eğlenceli, mizahi, içacıcı, pozitif düşündüren bir kitap öneriniz varsa yazın lütfen.

:( Bu aralar ev sahibi olma hayallerimiz pek bir depreşti. Tasarruf yapmalıyız. Evler çok pahalı :( Ama eşime ve kendime güveniyorum. İnşallah hayırlısıyla borca girer, kendi evimizde otururuz...

Perşembe, Mayıs 1, 2008 - Isine saygisiyla...

Sosyetenin gelinlikçisi olarak ünlenen Perihan Akı kendisinin diktiği bir kıyafetin davetine giderken mutlaka yanında diktiği kıyafete uygun iplik, iğne vs. taşırmış. İşine saygısını takdir ediyorum:)

Çarşamba, Nisan 30, 2008 - Murekkep Acisi

Şiir kitabı pek okumam.  " Mürekkep Acısı " adlı incecik güzel görünüşlü bu kitap yazan kişi tarafından hediye edilince okumak istedim. Şükran Aydın kitabın sahibi. Hediye edildi dediğim aslında bir jestdi. Neyse ...

Şiir okuduğumda şiir hakkında yorum yazamam ben, zor gelir bu. Bu yüzden kitaptan bir şiiri yazıyorum buraya sadece. Şiir sevenler kitabı okuyabilir. Şükran hanımın sitesinin de linkini koyayım belki ziyaret etmek isteyen olur.

http://www.nehissettinseo.org/

değişim

korkma at
attıkça gelecek
yeni bir hayat

Cuma, Nisan 25, 2008 - anne neden ben?

"Anne neden ben " adlı kitabı bitirdim. Yazan Murat Kefeli.. Gerçek bir yaşam, gerçek bir acı, gerçek bir savaş, gerçek bir yürek...

Hem sağır olmak hem de kör olmak nasıl bir şeydir düşünemiyorum. Ağrılarla yaşamak, uyuyamamak, çaresizce beklemek...Çok etkilendim okurken. Oldukça esprili de biri Murat Kefeli. Acı durumda bile espri yapabiliyor ve bu acı durumu rengarenk anlatıyor, sıkmıyor. Herşeye rağmen hayat devam ediyor  diyen klişe cümle Murat bey içinde söylenebilir. Çünkü gerçekten öyle. Tüm bu acısına, zorluklarına rağmen o da yaşıyor. Bence bunda en büyük etken sevgi.. Ailesinin, arkadaşlarının sevgisi.

http://www.ciddigeyik.com/ onun sitesi.

Kitaptan sadece bu iki paragrafı not aldım blogum için...

* Hastahanelerde ve bekleme salonlarında geçen neredeyse dört yıldan tek bir cümle çıkarmıştı kendine " ertelemeden yaşamak " Anlamsızdı daha fazlası... Beklemek… Durmak... Düşünmek... Karar vermeye çalışmak... Acaba yapsam mı demek... Pişman olur muyum demek... Keşke demek... Hepsi anlamsızdı...

* Dünyanın en kötü şeyinin ne olduğunu sorsalar bana, " yapabileceğini bildiğin halde yapamadıklarının listesini okumak " derim herhalde.

Saturday, Nisan 19, 2008 - Simdilerde Ben

:( iyice sıkıldım bu blogcu yasağından... Çok özlüyorum blogları gezmeyi, blogumla uğraşmayı. Arkadaşım Deniz sağolsun ona gönderdiğim yazıları yayınlıyor, yorumlara bakıp bana haber veriyor ama olmuyor işte.... :(

Bu aralar neler yapıyorum, neler yaptım ;

Murat Kefeli' nin " Anne neden ben " adlı kitabını okuyorum. Etkileyici çünkü gerçek. Hikayesi burda http://arsiv.sabah.com.tr/2007/10/16/haber,EB5E060A8B294A1381B9C98AF8F420E3.html

Canım eşimin doğum günü 10 nisandı. Ona çok tatlı bir sürpriz hazırladım :) Çoook mutlu oldu. Sürpriz ne miydi? Hazırlaması elimdeki olanaksızlıklar yüzünden yaklaşık üç hafta süren bir sürpriz. Onun sevdiklerinin onun doğumgününü kutladığı, ona olan sevgilerini anlattıkları videolar ve hayatından fotoğraflardan ( kronolojik ) oluşan bir cd.  Öncesinde de bir balık ziyafeti çektim kendisine :)

Seviyoruuuummm uleeeeeennn ! diyesim geldi yine :)

14 nisan da şirkette kurulan tiyatro kulubünün bir mensubu olarak gösteriye çıktım. Çoook keyifli geçti. Tebrik üstüne tebrik aldık.

Ben "Beni dünya kadar sev" adlı oyundan bir sahne oynadım.  Dinçer Sümer' in yazdığı bir oyun.

"Kutsal Damacana" adlı filmi izledik. Önyargıyla başlamamıza rağmen çoook güldük eşimle. Başrolde Şafak Sezer ve Ersin Korkut. Ersin Korkut' un doğal komikliği, konuşmaları nefisti. Çok şeker bir adam. Bence çok çok görünmeli bu adam, harcanmamalı. Çok yetenekli.

Osho' nun " aşk özgürlük tek başınalık  " adlı kitabını bitirdim.

Tatil planı yaptık. Allahtan bir keder olmazsa mayısın son haftası Antalya Belekte olacağız. Bu cümleye göbek atasım geldi :)

Evde bir arınma bir bahar temizliği yapma planlarındayım. Bayılıyorum temizliğe, ferahlığa.

Kırmızı bir termos aldım Realden. Çook şeker. Umarım dayanıklıdır. İlk piknik maceramda kendisini kullanacağım :)

Perşembe, Nisan 17, 2008 - Osho

Osho' nun " Aşk, Özgürlük, Tekbaşınalık " adlı kitabını okudum.. 4-5 yıl önce ilk okuduğum kitabı " Cesaret " beni çok etkilemişti. Bunu da genel olarak sevdim. Birkaç satırı paylaşmak isterim;

* Sevgili aracılığı ile aşka hizmet et

* Meditasyon şu demek : Beynini bir kenara koy ve izle.

* Mutsuzluk yıkıcıdır; mutluluk yaratıcıdır. Mutluysan birşeyler yaratmak istersin.

* Her çocuğun kendine ait bir kaderi var: eğer senin kopyan olursa asla kendisi olamayacak.

* Yalnız kalma kapasiten yoksa gerçeği arayışın başarısız olmaya mahkumdur.

* Tekbaşına doğar, tek başına ölürsün. Bu iki tekbaşınalığın arasında kendini tekbaşına olmadığına, bir eşin, çocukların, paran, gücün olduğuna dair kandırabilirsin. Ama bu ikisi arasında sen gerçekten tekbaşınasın. Herşey bunun farkına varmamak adına kendini oyalaman için yapılıyor.

* Tekbaşına yaşamayı, sebepsiz yere sadece varoluşunun keyfine varmayı öğrendiğin zaman iki insanın beraberliği gibi daha karmaşık olan ikinci sorunu da çözebilme ihtimalin doğar.